Poetry International Poetry International
Poem

Wilma Stockenström

Verdampend

Verdampend

Nu ik brosser begin te worden
weet ik niet meer zo goed
hoe ik het heb en waar ik hoor.
De zon die brandt mijn schouderknoppen
bruin als de ronde korstjes van beschuit.
Ik was zo’n sappig kind!
Wel tachtig procent water
gegoten om een skelet
met nogal wat scharnieren toegerust
zodat ik de aarde kon bewandelen,
vol verwondering anderen kon aanraken
net zo samengesteld als ik: water
water water water water en.

Verdampend

Noudat ek brosser beginne word,
weet ek nie meer so mooi
hoe ek dit het en waar ek hoort.
Die son die brand my skouerknoppe
bruin soos beskuit se ronde korsies.
Ek was so’n sappige kind!
’n Hele tagtig persent water
gerangskik om ’n skelet
nogal met skarniere toegerus
sodat ek die aarde kon bewandel,
vol verwondering kon raak aan
ander saamgestel soos ek: water
water water water water en.
Close

Verdampend

Noudat ek brosser beginne word,
weet ek nie meer so mooi
hoe ek dit het en waar ek hoort.
Die son die brand my skouerknoppe
bruin soos beskuit se ronde korsies.
Ek was so’n sappige kind!
’n Hele tagtig persent water
gerangskik om ’n skelet
nogal met skarniere toegerus
sodat ek die aarde kon bewandel,
vol verwondering kon raak aan
ander saamgestel soos ek: water
water water water water en.

Verdampend

Sponsors
Gemeente Rotterdam
Nederlands Letterenfonds
Stichting Van Beuningen Peterich-fonds
Ludo Pieters Gastschrijver Fonds
Hendrik Muller fonds
Lira fonds
J.E. Jurriaanse
Literature Translation Institute of Korea
Partners
LantarenVenster – Verhalenhuis Belvédère