Poetry International Poetry International
Poem

Raymond Antrobus

HAPPY BIRTHDAY MOON

FIJNE VERJAARDAG MAAN

Papa leest hardop. Ik volg zijn vinger over de bladzijde.
Soms beweegt zijn vinger langs de woorden, strijkt over witruimte.
Hij laat de maan elke avond iets nieuws zeggen
tegen zijn dove zoon die klanken inslikt.

Soms beweegt zijn vinger langs de woorden, strijkt over witruimte.
Vanavond geeft hij de Maan mijn naam, die ik niet kan uitspreken,
zijn dove zoon die de klanken inslikt.
Papa tikt op de bladzijde, zegt, probeer nog eens.

Vanavond geeft hij de Maan mijn naam, die ik niet kan uitspreken.
Ik zeg Rain-nan Akabok. Hij lacht.
Papa tikt op de bladzijde, zegt, probeer nog eens,
maar ik maak hem graag aan het lachen. Ik herhaal mijn fout.

Ik zeg Rain-nan Akabok. Hij lacht,
zegt Raymond, jij bent me er een.
Ik maak hem graag aan het lachen. Ik herhaal mijn fout.
Rain-nan Akabok. Wat kan ons verder helpen?

Hij zegt, Raymond, jij bent me er een.
Ik zou graag de Maan, de beer, of zelfs de regen zijn.
Rain-nan Akabok, wat kan ons verder helpen
om elkaar te verstaan, elkaar werkelijk te verstaan?

Ik zou graag de Maan, de beer of zelfs de regen zijn.
Papa laat de Maan elke avond iets nieuws zeggen
en we verstaan elkaar, we verstaan elkaar werkelijk.
Als papa hardop leest, volg ik zijn vinger over de bladzijde.

HAPPY BIRTHDAY MOON

Dad reads aloud. I follow his finger across the page.
Sometimes his finger moves past words, tracing white space.
He makes the Moon say something new every night
to his deaf son who slurs his speech.

Sometimes his finger moves past words, tracing white space.
Tonight he gives the Moon my name, but I can’t say it,
his deaf son who slurs his speech.
Dad taps the page, says, try again.

Tonight he gives the Moon my name, but I can’t say it.
I say Rain-nan Akabok. He laughs.
Dad taps the page, says, try again,
but I like making him laugh. I say my mistake again.

I say Rain-nan Akabok. He laughs,
says, Raymond you’re something else.
I like making him laugh. I say my mistake again.
Rain-nan Akabok. What else will help us?

He says, Raymond you’re something else.
I’d like to be the Moon, the bear, even the rain.
Rain-nan Akabok, what else will help us
hear each other, really hear each other?

I’d like to be the Moon, the bear, even the rain.
Dad makes the Moon say something new every night
and we hear each other, really hear each other.
As Dad reads aloud, I follow his finger across the page.
Close

HAPPY BIRTHDAY MOON

Dad reads aloud. I follow his finger across the page.
Sometimes his finger moves past words, tracing white space.
He makes the Moon say something new every night
to his deaf son who slurs his speech.

Sometimes his finger moves past words, tracing white space.
Tonight he gives the Moon my name, but I can’t say it,
his deaf son who slurs his speech.
Dad taps the page, says, try again.

Tonight he gives the Moon my name, but I can’t say it.
I say Rain-nan Akabok. He laughs.
Dad taps the page, says, try again,
but I like making him laugh. I say my mistake again.

I say Rain-nan Akabok. He laughs,
says, Raymond you’re something else.
I like making him laugh. I say my mistake again.
Rain-nan Akabok. What else will help us?

He says, Raymond you’re something else.
I’d like to be the Moon, the bear, even the rain.
Rain-nan Akabok, what else will help us
hear each other, really hear each other?

I’d like to be the Moon, the bear, even the rain.
Dad makes the Moon say something new every night
and we hear each other, really hear each other.
As Dad reads aloud, I follow his finger across the page.

HAPPY BIRTHDAY MOON

Sponsors
Gemeente Rotterdam
Nederlands Letterenfonds
Stichting Van Beuningen Peterich-fonds
Ludo Pieters Gastschrijver Fonds
Hendrik Muller fonds
Lira fonds
J.E. Jurriaanse
Literature Translation Institute of Korea
Partners
LantarenVenster – Verhalenhuis Belvédère