Poetry International Poetry International
Gedicht

Dahlia Ravikovitch

ברוח הנכונה

De wind mee

Als iemand  alleen op een kamer zit,
Wat weten de mensen buiten van hem af?
Misschien bromt er iets in zijn oren
Vierentwintig uur per dag.
En er zijn mensen die niet begrijpen
Hoe zwaar zo’n dag hem valt.
De ochtend gloort niet naar behoren,
De zon is als een geplette medaille,
En er zijn er die niet na kunnen voelen
Hoe lelijk dat is, een geplette medaille.

Vijfentwintig jaar geleden woedde er
Een verschrikkelijke oorlog op aarde.
In de talloze instortende huizen
Liep bij sommige mensen het hart vol.
De man die alleen op zijn kamer zit
Kijkt naar de geplette zon.
Hij begint te mijmeren over prachtige dingen.
Zoals vliegen met de wind mee.
Maar er zijn mensen die zomaar kunnen vliegen,
Ze hoeven de wind niet mee te hebben.

Dennentakken strelen hun wangen,
Ze vliegen met hun lippen open en vochtig.
Een zwevend stofje, een korreltje zand,
Kust hen opeens ongemerkt op de mond.
Hun ogen lopen vol licht en tranen
Bij het zien van het prachtige hemelblauw.
Als ze door een hemellichaam worden getroffen
Dan doet het hun geen enkel kwaad.

Vliegen betekent met liefde
Door luchtlagen gedragen worden.
Je vliegt en je landt
En daar wacht je een verrassing.
Je hebt mensen die met de wind mee vliegen
En dan ineens en vroegtijdig sneuvelen.

ברוח הנכונה

כְּשֶׁאָדָם יוֹשֵׁב לְבַדּוֹ בַּחֶדֶר
מַה אֲנָשִׁים מִן הַחוּץ יוֹדְעִים עָלָיו?
אוּלַי יֵשׁ דָּבָר מְנַהֵם בְּאָזְנָיו
עֶשְׂרִים וְאַרְבַּע שָׁעוֹת בִּימָמָה.
וְיֵשׁ אֲנָשִׁים שֶׁאֵינָם מְבִינִים
עַד כַּמָּה קָשָׁה עָלָיו הַיְמָמָה.
הַבֹּקֶר אֵינֶנּוּ מֵאִיר כָּרָאוּי
לַשֶּׁמֶשׁ פָּנִים שֶׁל דִּסְקִית מְעוּכָה,
וְיֵשׁ אֲנָשִׁים שֶׁאֵינָם מַרְגִּישִׁים
עַד מַה מְכ֯עֶרֶת דִּסְקִית מְעוּכָה.

לִפְנֵי עֶשְׂרִים וְחָמֵשׁ שָׁנָה
הָיְתָה בָּעוֹלָם מִלְחָמָה נוֹרָאָה.
בְּתוֹך הֲמוֹנֵי הַבָּתִּים הַנּוֹפְלִים
הָיוּ אֲנָשִׁים שֶלִּבָּם גָּאָה.
הָאִישׁ הַיּוֹשֵׁב לְבַדּוֹ בְּחַדְרוֹ
מַבִּיט אֶל הַשֶּׁמֶשׁ הַמְעוּכָה.
הוּא מַתְחִיל לְהַרְהֵר בִּדְּבָרִים נִפְלָאִים
כְּמוֹ֯ לׇעוּף בָּרוּחַ הַנְּכוֹנָה.
וְיֵשׁ שֶׁעָפִים וְאֵינָם נִזְקָקִים
אֲפִלּוּ לָרוּחַ הַנְּכוֹנָה.
עַנְפֵי אֳרׇנִים נִקְשָׁרִים לְלֶחְיָם
הֵם עָפִים בִשְׂפָתַיִם פְּשׂוּקוֹת וְלַחוֹת.
בְּלִי דַּעַת פִּתְאֹם נוֹשֵׁק עַל פִּיהֶם
אָבָק עָנָן אוֹ גַּרְגֵּר פּוֹרֵחַ.
עֵינֵיהֶם מְאִירוֹת וּשְׁטוּפוֹת דְּמָעוֹת
לְמַרְאֵה הַתְּכֵלֶת הַנִּפְלָאָה.
אִם נִתְקַל בְּגוּפׇם גֶּרֶם שְׁמֵימִי
הוּא אֵינוֹ נוֹגֵעַ בָּהֶם לְרָעָה.
לָעוּף פֵּרוּשׁוֹ שֶׁרָבְדֵי הָאֲוִיר
נוֹשְׂאִים אוֹתָך כְּמוֹ בַּאַהֲבָה.
אַתָּה מְעוֹפֵף וְאַתָּה נוֹחֵת
וְכָאן נְכוֹנָה לְךָ הַפְתָּעָה.

יֵשׁ עָפִים בָּרוּחַ הַנְּכוֹנָה
וְנִסְפִּים לְפֶתַע בְּטֶרֶם עֵת.
Dahlia Ravikovitch

Dahlia Ravikovitch

(Mandatory Palestine, 1936 - 2005)

Landen

Ontdek andere dichters en gedichten uit Israël

Gedichten Dichters

Talen

Ontdek andere dichters en gedichten in het Hebreeuws

Gedichten Dichters
Close

De wind mee

Als iemand  alleen op een kamer zit,
Wat weten de mensen buiten van hem af?
Misschien bromt er iets in zijn oren
Vierentwintig uur per dag.
En er zijn mensen die niet begrijpen
Hoe zwaar zo’n dag hem valt.
De ochtend gloort niet naar behoren,
De zon is als een geplette medaille,
En er zijn er die niet na kunnen voelen
Hoe lelijk dat is, een geplette medaille.

Vijfentwintig jaar geleden woedde er
Een verschrikkelijke oorlog op aarde.
In de talloze instortende huizen
Liep bij sommige mensen het hart vol.
De man die alleen op zijn kamer zit
Kijkt naar de geplette zon.
Hij begint te mijmeren over prachtige dingen.
Zoals vliegen met de wind mee.
Maar er zijn mensen die zomaar kunnen vliegen,
Ze hoeven de wind niet mee te hebben.

Dennentakken strelen hun wangen,
Ze vliegen met hun lippen open en vochtig.
Een zwevend stofje, een korreltje zand,
Kust hen opeens ongemerkt op de mond.
Hun ogen lopen vol licht en tranen
Bij het zien van het prachtige hemelblauw.
Als ze door een hemellichaam worden getroffen
Dan doet het hun geen enkel kwaad.

Vliegen betekent met liefde
Door luchtlagen gedragen worden.
Je vliegt en je landt
En daar wacht je een verrassing.
Je hebt mensen die met de wind mee vliegen
En dan ineens en vroegtijdig sneuvelen.

ברוח הנכונה

Sponsors
Gemeente Rotterdam
Nederlands Letterenfonds
Stichting Van Beuningen Peterich-fonds
Prins Bernhard cultuurfonds
Lira fonds
Versopolis
J.E. Jurriaanse
Gefinancierd door de Europese Unie
Elise Mathilde Fonds
Stichting Verzameling van Wijngaarden-Boot
Veerhuis
VDM
Partners
LantarenVenster – Verhalenhuis Belvédère