Poetry International Poetry International
Gedicht

Remco Campert

HOTEL

Late in the Autumn
weather turned
storm pounced on the palm trees
rushed down the hotel corridors
final visitors packed their bags –
the English couple on their last legs
the beautiful girl and her mother
who smoked long cigarettes
and waited for something that never came
the tennis star past his prime –
I lingered on
a nuisance to the staff

in this hotel I was dreadfully unhappy
as usual that just happened
but I stayed put
the book I’d not yet started
like a huge egg in my arms
self-imposed trial of strength
nobody had asked for

I thought of you on your island
or en route between two continents
gone before you’d even landed
seeking safety in movement
so unlike me, yet just the same

at that thought
stuck in that foreign eyrie
suddenly I found wings
I got better, I was cured

HOTEL

HOTEL

Laat najaar
weer sloeg om
storm besprong de palmen
vlaagde door de gangen van het hotel
laatste gasten pakten hun biezen –
het Engelse echtpaar op brekebenen
het mooie meisje en haar moeder
die lange sigaretten rookte
en op iets wachtte dat niet kwam
de tennisster op zijn retour –
ik bleef achter
het personeel tot last

in dit hotel was ik diep-ongelukkig
dat ging weer eens vanzelf
toch bleef ik waar ik was
het nog onbegonnen boek
als een reusachtig ei in mijn armen
zelfbedachte krachtproef
waar niemand om vroeg

ik dacht aan jou op je eiland
of op weg tussen twee continenten
al vertrokken voor je aankwam
beweging je verweer
zo anders dan ik, zo hetzelfde

bij die gedachte
roerloos in het vreemde nest gezeten
kreeg ik vleugels
genas ik, werd ik genezen
Close

HOTEL

Laat najaar
weer sloeg om
storm besprong de palmen
vlaagde door de gangen van het hotel
laatste gasten pakten hun biezen –
het Engelse echtpaar op brekebenen
het mooie meisje en haar moeder
die lange sigaretten rookte
en op iets wachtte dat niet kwam
de tennisster op zijn retour –
ik bleef achter
het personeel tot last

in dit hotel was ik diep-ongelukkig
dat ging weer eens vanzelf
toch bleef ik waar ik was
het nog onbegonnen boek
als een reusachtig ei in mijn armen
zelfbedachte krachtproef
waar niemand om vroeg

ik dacht aan jou op je eiland
of op weg tussen twee continenten
al vertrokken voor je aankwam
beweging je verweer
zo anders dan ik, zo hetzelfde

bij die gedachte
roerloos in het vreemde nest gezeten
kreeg ik vleugels
genas ik, werd ik genezen

HOTEL

Late in the Autumn
weather turned
storm pounced on the palm trees
rushed down the hotel corridors
final visitors packed their bags –
the English couple on their last legs
the beautiful girl and her mother
who smoked long cigarettes
and waited for something that never came
the tennis star past his prime –
I lingered on
a nuisance to the staff

in this hotel I was dreadfully unhappy
as usual that just happened
but I stayed put
the book I’d not yet started
like a huge egg in my arms
self-imposed trial of strength
nobody had asked for

I thought of you on your island
or en route between two continents
gone before you’d even landed
seeking safety in movement
so unlike me, yet just the same

at that thought
stuck in that foreign eyrie
suddenly I found wings
I got better, I was cured
Sponsors
Gemeente Rotterdam
Nederlands Letterenfonds
Stichting Van Beuningen Peterich-fonds
Prins Bernhard cultuurfonds
Lira fonds
Versopolis
J.E. Jurriaanse
Gefinancierd door de Europese Unie
Elise Mathilde Fonds
Stichting Verzameling van Wijngaarden-Boot
Veerhuis
VDM
Partners
LantarenVenster – Verhalenhuis Belvédère